مروارید (سعادت پنجشیری)
با تشکر ز شما همنفسان/ که درین خرگه ی نورانیی شعر/ با حضور دل و مهر / دست خورشید بدست آمده اید.
صفحات وبلاگ
آرشیو وبلاگ
911
نویسنده: (سعادت پنجشیری) - جمعه ٢٠ دی ۱۳۸٧

(٩١١)

شهر

اینجا

که ندارد یکی خانه حصار

واه ، دانی که ز هر پنجره  در خانه نظر باز کنی

لحظه در لحظه به هر تکه ای

                                      با لب

                                              با دل

                                                     سخن آغاز کنی

هیچ پوشیده نماند به نگاه

آنچه را خواهی که آواز کنی

لیک نی پنجره

نی از در و دروازه

                      به کس ناز کنی

شهری با خانه ای زیبا ، بسیار

حویلی اش هیچ ندارد دیوار

کوچه بر خانه نگهبان خپک

در مقابل

نگه ی همسایه

داده پیوند قدم های تو با نه ، یک ، یک "٩١١".*

 


* در امریکای شمالی نمرات (٩١١) مرکز تماس خدمات عاجل شهروندان میباشد که با شعبات پولیس، اطفائیه و امبولانس پپوند دارد.

(سعادت پنجشیری)
میدانم در سلسله جبال شعر, هنوز گردنه ای را طی نکرده ام و دره ای را سر. مگر برانم که به یاری خدای بزرگ (ج) تا نفسم نسوخته از گردنه های بگذرم و راهم را ادامه دهم. شعر فریاد نا تمام آدمی در بیابان زندگیست. و کوه عاجز از پژواک آن. من که با پلخمان روزگار از حوالیی خط استوا به نقاط سبز قطب شمال پرتاب شده ام مدت زیادی درین حیرت و تاثر گذشت. بعد از سالهای سکوت- سکوتیکه قرنهارا در اندیشه ریسید- و شناسایی دریاهاو ماهی ها و برکه ها, فاصله ها و گذرگاه ها بران شدم تا از جوششی که مانند آتشفشان کوهی درین مسیر برایم دهن باز کرده بود, در سرایش دردها, آمال و بیان رنجها و عواطف و احساساتم استفاده کنم. همانبود که از سال 2005 میلادی بدینسو درد نویس ناله های روان خود شدم که ریشه در عرفان شرق و اعماق میهنم دارد. و خوشحالم که شما عزیز فرزانه آنرا به مطالعه میگیرید.
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :