مروارید (سعادت پنجشیری)
با تشکر ز شما همنفسان/ که درین خرگه ی نورانیی شعر/ با حضور دل و مهر / دست خورشید بدست آمده اید.
صفحات وبلاگ
آرشیو وبلاگ
نویسنده: (سعادت پنجشیری) - پنجشنبه ٢٠ فروردین ۱۳۸۸

آغاز دیگر

اینک از گردنه ی کوی نوی آغازیم

جاده ای را که همه یکطرفه ست

به شتر

             یا که به اسب

یا به رهوار زمین پیمایی

یا به مهواره ای مافوق صدا

یا به گامهای نفس سوخته ای پیماییم


اینک آوای دیگر با تپش واژه ای نو

در ردیف غزل عمر عزیز افزاییم


اینک آغاز دیگر

ماه در آئینه ی موجه ای آب

                                    چهره نگر

کهکشان خنده به لب، گوش به نجوای سحر

کوه از هلهله ی رویش سرسبزی ِ جان

                                                 با نفس های زمین است خبر

آب در هاله ی اشراق حلول

                                    ره احساس نمو برده بسر

گهی آن است درفش افرازیم

و به هر پنجره ای باز دگر

                               نظر تازه تری اندازیم

با سر ناخونک هوشیاری

پرده ای راگ زمان را

                          به هدف بنوازیم


اندرین گردنه ی کوی دیگر، بار دیگر

یکدل و دیده بهم آوازیم

و به نوروز نوی دل یازیم.

(٢١ مارچ ٢٠٠٩  =  اول حمل ١٣٨٨ خورشیدی)

(سعادت پنجشیری)
میدانم در سلسله جبال شعر, هنوز گردنه ای را طی نکرده ام و دره ای را سر. مگر برانم که به یاری خدای بزرگ (ج) تا نفسم نسوخته از گردنه های بگذرم و راهم را ادامه دهم. شعر فریاد نا تمام آدمی در بیابان زندگیست. و کوه عاجز از پژواک آن. من که با پلخمان روزگار از حوالیی خط استوا به نقاط سبز قطب شمال پرتاب شده ام مدت زیادی درین حیرت و تاثر گذشت. بعد از سالهای سکوت- سکوتیکه قرنهارا در اندیشه ریسید- و شناسایی دریاهاو ماهی ها و برکه ها, فاصله ها و گذرگاه ها بران شدم تا از جوششی که مانند آتشفشان کوهی درین مسیر برایم دهن باز کرده بود, در سرایش دردها, آمال و بیان رنجها و عواطف و احساساتم استفاده کنم. همانبود که از سال 2005 میلادی بدینسو درد نویس ناله های روان خود شدم که ریشه در عرفان شرق و اعماق میهنم دارد. و خوشحالم که شما عزیز فرزانه آنرا به مطالعه میگیرید.
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :