مروارید (سعادت پنجشیری)
با تشکر ز شما همنفسان/ که درین خرگه ی نورانیی شعر/ با حضور دل و مهر / دست خورشید بدست آمده اید.
صفحات وبلاگ
آرشیو وبلاگ
نویسنده: (سعادت پنجشیری) - جمعه ٢ امرداد ۱۳۸۸

به یاد : لیلا صراحت روشنی.

 

«لیلای»روزگار!

با هر سپیده یاد تو«لیلای» روزگار!

بنشسته در«صراحت»زیبایی بهار  

 

هرسال وقتی غوره دهد شاخه های تاک

احساس سوگ تو بدمد در گل انار

 

آن هودج نسیم غزلخوان ارغوان

هنگامه ای عروج تو گوید به برگ و بار

 

مشحون داغ توست همه باغ عاطفه

تا اشک واژه ی تو چکیده به اضطرار

 

لیلا! سرود سبز تو هر سال گل کند

در لاله زار سمت شمالی و گلبهار

 

پنهان شدی ز دیده و جاری به سینه ها

تا در زبان ناله ی نی ها دمی شرار

 

همواره باد و سبزچو سیمای کاج وسرو

این تکدرخت شعر و نوای تو ماندگار

............................................................

دربیستمین محفل ویژه کاروان شعر (تورنتو) در ماه جون ۲۰۰۹.

(سعادت پنجشیری)
میدانم در سلسله جبال شعر, هنوز گردنه ای را طی نکرده ام و دره ای را سر. مگر برانم که به یاری خدای بزرگ (ج) تا نفسم نسوخته از گردنه های بگذرم و راهم را ادامه دهم. شعر فریاد نا تمام آدمی در بیابان زندگیست. و کوه عاجز از پژواک آن. من که با پلخمان روزگار از حوالیی خط استوا به نقاط سبز قطب شمال پرتاب شده ام مدت زیادی درین حیرت و تاثر گذشت. بعد از سالهای سکوت- سکوتیکه قرنهارا در اندیشه ریسید- و شناسایی دریاهاو ماهی ها و برکه ها, فاصله ها و گذرگاه ها بران شدم تا از جوششی که مانند آتشفشان کوهی درین مسیر برایم دهن باز کرده بود, در سرایش دردها, آمال و بیان رنجها و عواطف و احساساتم استفاده کنم. همانبود که از سال 2005 میلادی بدینسو درد نویس ناله های روان خود شدم که ریشه در عرفان شرق و اعماق میهنم دارد. و خوشحالم که شما عزیز فرزانه آنرا به مطالعه میگیرید.
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :