مروارید (سعادت پنجشیری)
با تشکر ز شما همنفسان/ که درین خرگه ی نورانیی شعر/ با حضور دل و مهر / دست خورشید بدست آمده اید.
صفحات وبلاگ
آرشیو وبلاگ
نویسنده: (سعادت پنجشیری) - جمعه ٢٧ شهریور ۱۳۸۸

     فانوس تمنا

 

ای رودبار جاریی فریاد نا تمام

ای جلوه گاه داعیه ی تازه ی قیام 

 

فانوس بزمگاه تمنایی ، ای عزیز!

گرمیی جان تست، روان شریف جام

 

اینک در اعتلای مراد و مرام و شوق

با پله های زینه ی جمعی روی به بام

 

با گام استوار و تولای عشق و سعی

بگذر ز مرز سایه ی سرد حروف خام

 

در پرتو درخشش اسپیده ای سحر

آن عزم و راه رفته ای دی را بکن تمام

 

چشم امید و مرکز آمال ما تویی

ای ممتنع و جامع فرزانه ای زمام!

 

با تو زبان باغ سراید سرود سبز

با تو طلوع رویش اسماء کند دوام  

 

در آبشار بارقه ای جذبه ی نهان

ای همضمیر! زمزمه ی سینه ها بخوان

(کابل  -  آگست 2009)

 


(سعادت پنجشیری)
میدانم در سلسله جبال شعر, هنوز گردنه ای را طی نکرده ام و دره ای را سر. مگر برانم که به یاری خدای بزرگ (ج) تا نفسم نسوخته از گردنه های بگذرم و راهم را ادامه دهم. شعر فریاد نا تمام آدمی در بیابان زندگیست. و کوه عاجز از پژواک آن. من که با پلخمان روزگار از حوالیی خط استوا به نقاط سبز قطب شمال پرتاب شده ام مدت زیادی درین حیرت و تاثر گذشت. بعد از سالهای سکوت- سکوتیکه قرنهارا در اندیشه ریسید- و شناسایی دریاهاو ماهی ها و برکه ها, فاصله ها و گذرگاه ها بران شدم تا از جوششی که مانند آتشفشان کوهی درین مسیر برایم دهن باز کرده بود, در سرایش دردها, آمال و بیان رنجها و عواطف و احساساتم استفاده کنم. همانبود که از سال 2005 میلادی بدینسو درد نویس ناله های روان خود شدم که ریشه در عرفان شرق و اعماق میهنم دارد. و خوشحالم که شما عزیز فرزانه آنرا به مطالعه میگیرید.
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :