مروارید (سعادت پنجشیری)
با تشکر ز شما همنفسان/ که درین خرگه ی نورانیی شعر/ با حضور دل و مهر / دست خورشید بدست آمده اید.
صفحات وبلاگ
آرشیو وبلاگ
نویسنده: (سعادت پنجشیری) - جمعه ٢٠ اردیبهشت ۱۳۸٧


آیینه ی حضور
در دیده های بی در و دیوار خانه ام
گل کرده حرف وخواب وخیال زمانه ام  
تصویرهای زنده و گوینده ی نهان
خندیده باز در گل یاد جوانه ام
عطر دعای غنچه ی دست نیایشم
تقطیر آهی از دم و دود شبانه ام
رمز حدیث قدسی آئینه ی حضور
بیند سروش بزم دل عاشقانه ام
قدر ِکه با نگاهِ تو حاصل نموده دل
تابیده در نوا و سرود و ترانه ام
از اشتیاق سعی و زلال سپیده ها  
شمع مزار گنبد شب را نشانه ام
آن مهر جانفروز زبان آشنای حس  
دانی که روح سرمدی آن یگانه ام
(سعادت پنجشیری)

(سعادت پنجشیری)
میدانم در سلسله جبال شعر, هنوز گردنه ای را طی نکرده ام و دره ای را سر. مگر برانم که به یاری خدای بزرگ (ج) تا نفسم نسوخته از گردنه های بگذرم و راهم را ادامه دهم. شعر فریاد نا تمام آدمی در بیابان زندگیست. و کوه عاجز از پژواک آن. من که با پلخمان روزگار از حوالیی خط استوا به نقاط سبز قطب شمال پرتاب شده ام مدت زیادی درین حیرت و تاثر گذشت. بعد از سالهای سکوت- سکوتیکه قرنهارا در اندیشه ریسید- و شناسایی دریاهاو ماهی ها و برکه ها, فاصله ها و گذرگاه ها بران شدم تا از جوششی که مانند آتشفشان کوهی درین مسیر برایم دهن باز کرده بود, در سرایش دردها, آمال و بیان رنجها و عواطف و احساساتم استفاده کنم. همانبود که از سال 2005 میلادی بدینسو درد نویس ناله های روان خود شدم که ریشه در عرفان شرق و اعماق میهنم دارد. و خوشحالم که شما عزیز فرزانه آنرا به مطالعه میگیرید.
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :